☀ Letnia promocja do 31.08.2026 r. — do każdego zakupu peptydów GRATIS!☀ Letnia promocja do 31.08.2026 r. — do każdego zakupu peptydów GRATIS!☀ Letnia promocja do 31.08.2026 r. — do każdego zakupu peptydów GRATIS!☀ Letnia promocja do 31.08.2026 r. — do każdego zakupu peptydów GRATIS!☀ Letnia promocja do 31.08.2026 r. — do każdego zakupu peptydów GRATIS!☀ Letnia promocja do 31.08.2026 r. — do każdego zakupu peptydów GRATIS!☀ Letnia promocja do 31.08.2026 r. — do każdego zakupu peptydów GRATIS!☀ Letnia promocja do 31.08.2026 r. — do każdego zakupu peptydów GRATIS!☀ Letnia promocja do 31.08.2026 r. — do każdego zakupu peptydów GRATIS!☀ Letnia promocja do 31.08.2026 r. — do każdego zakupu peptydów GRATIS!
Wiedza
ENCYKLOPEDIA MECHANIZMÓW

Jak działa każdy związek, na jakie receptory i co naprawdę mówią badania.

Zestawienie wszystkich związków z katalogu wraz z klasą mechanizmu, receptorami i uczciwą oceną jakości dowodów — łącznie z tymi, przy których badania wypadły negatywnie, i tymi, których świadomie nie rekomendujemy. Przy związkach, dla których mamy pogłębiony materiał, znajdziesz link do pełnego artykułu w bazie wiedzy.

57 związków w bazie — szukaj po nazwie handlowej, receptorze albo mechanizmie

Metabolizm i redukcja wagi

Semaglutyd

(Semaglutide, Ozempic, Wegovy)
Agonista GLP-1GLP1R
Dowód mocny

Agonista receptora GLP-1 — działa na ośrodek sytości w podwzgórzu i pniu mózgu oraz spowalnia opróżnianie żołądka.

Co mówią dane: RCT fazy 3 (STEP-1), lek zarejestrowany.

  • Do 40% utraconej masy może pochodzić z mięśni — bez białka i treningu oporowego tracisz tkankę, której nie chcesz stracić
  • Nudności i zaparcia zależą od TEMPA eskalacji, nie od dawki końcowej
  • Po odstawieniu wraca ok. 2/3 utraconej masy w ciągu roku — to nie jest cykl, tylko terapia przewlekła
  • Przeciwwskazania: rak rdzeniasty tarczycy lub MEN2 w wywiadzie, przebyte zapalenie trzustki, ciąża

Tirzepatyd

(Tirzepatide, Mounjaro, Zepbound)
Podwójny agonista GIP/GLP-1GLP1R · GIPR
Dowód mocny

Podwójny agonista GIP i GLP-1 — komponent GIP dokłada uwrażliwienie adipocytu na insulinę i łagodzi nudności typowe dla samego GLP-1.

Co mówią dane: RCT fazy 3 (SURMOUNT-1), lek zarejestrowany.

  • Nadal ok. 25% utraconej masy to tkanka beztłuszczowa — trening oporowy i białko obowiązkowe
  • Kamica żółciowa i ryzyko odwodnienia przy wymiotach
  • Przeciwwskazania jak przy semaglutydzie (MEN2/rak rdzeniasty tarczycy)

Retatrutyd

(Retatrutide, LY3437943)
Potrójny agonista GIP/GLP-1/glukagonGLP1R · GIPR · GCGR
Dowód umiarkowany

Potrójny agonista GIP, GLP-1 i glukagonu — jako jedyny w tej grupie realnie podnosi wydatek energetyczny, zamiast tylko tłumić apetyt.

Co mówią dane: Faza 2 (NEJM 2023). Fazy 3 w toku, profil długoterminowy NIEZNANY.

  • O tolerancji decyduje TEMPO eskalacji, nie dawka: szybki start od 4 mg dał 50% nudności, wolny start przy tej samej dawce docelowej był znacznie lepiej tolerowany
  • Podnosi tętno spoczynkowe (efekt glukagonowy) — kontroluj puls i ciśnienie
  • U części osób przejściowo podnosi glikemię na starcie
  • Związek niezarejestrowany, w fazie badań klinicznych

Kagrilintyd

(Cagrilintide)
Agonista amylinyAMYR · CTR
Dowód mocny

Długodziałający analog amyliny — działa na sytość CAŁKOWICIE inną osią niż GLP-1 (area postrema, przywrócenie wrażliwości na leptynę), dlatego jako jedyny sensownie się z nim łączy.

Co mówią dane: RCT fazy 3 w skojarzeniu (REDEFINE-1). Sam kagrilintyd niezarejestrowany.

  • Łączony z GLP-1 sumuje hamowanie opróżniania żołądka — nigdy nie podnoś obu dawek w tym samym tygodniu
  • Nudności i wymioty nasilone w skojarzeniu

Mazdutyd

(Mazdutide, IBI362)
Podwójny agonista GLP-1/glukagonGLP1R · GCGR
Dowód umiarkowany

Podwójny agonista GLP-1 i glukagonu, analog oksyntomoduliny — łączy tłumienie apetytu z termogenezą i metabolizmem tłuszczu wątrobowego.

Co mówią dane: Faza 3 (GLORY-1). Zarejestrowany w Chinach, brak rejestracji w UE/USA.

  • Podnosi tętno i może przejściowo podnieść glikemię na starcie (komponent glukagonowy)
  • Brak rejestracji w Europie

Surwodutyd

(Survodutide, BI 456906)
Podwójny agonista GLP-1/glukagonGLP1R · GCGR
Dowód umiarkowany

Podwójny agonista glukagonu i GLP-1 z silnym komponentem glukagonowym — badany głównie pod kątem stłuszczeniowej choroby wątroby.

Co mówią dane: Faza 2/3. Niezarejestrowany.

  • Najdłuższa titracja z całej grupy — 20 tygodni eskalacji, co odzwierciedla trudniejszą tolerancję komponentu glukagonowego
  • Podnosi tętno

AOD-9604

(AOD9604)
Fragment lipolityczny GHADRB3
Dowód słaby

Fragment hormonu wzrostu (aa 176-191) z dodaną tyrozyną — miał pobudzać lipolizę przez receptor beta3 bez wpływu na IGF-1 i cukier.

Co mówią dane: UWAGA: sześć badań klinicznych, ponad 900 uczestników. Największe badanie fazy IIb NIE wykazało przewagi nad placebo; rozwój przerwano w 2007 r.

  • To nie jest niepewność — to udokumentowany brak skuteczności u ludzi. Mechanizm działa u zwierząt i nie przeniósł się na człowieka
  • Nie łączyć z HGH Fragment 176-191 — to praktycznie ten sam związek

HGH Fragment 176-191

(Frag 176-191)
Fragment lipolityczny GHADRB3
Dowód słaby

Fragment lipolityczny hormonu wzrostu bez modyfikacji stabilizującej — postulowany szlak identyczny jak w AOD-9604.

Co mówią dane: Brak jakichkolwiek kontrolowanych badań u ludzi. Wnioskowanie opiera się na programie AOD-9604, który zakończył się niepowodzeniem.

  • Brak modyfikacji stabilizującej oznacza, że peptyd łatwo ulega degradacji — jakość materiału jest tu głównym realnym ryzykiem
  • Nie łączyć z AOD-9604 — funkcjonalnie ten sam związek

Metabolizm komórkowy

5-Amino-1MQ

(5AMINO1MQ)
Inhibitor NNMTNNMT
Sama hipoteza

Drobnocząsteczkowy inhibitor NNMT (nie peptyd) — podnosi NAD+ w komórce tłuszczowej i pobudza jej metabolizm, nie ruszając apetytu.

Co mówią dane: Zero opublikowanych badań klinicznych u ludzi. Krążące schematy dawkowania to przeliczenia z mg/kg u myszy.

  • Brak danych o dawce skutecznej, biodostępności i bezpieczeństwie u ludzi
  • Modulacja metylomu w długim okresie nie została zbadana
  • Nie łączyć z AICAR — oba celują w tę samą oś energetyczną komórki

AICAR

Aktywator AMPKAMPK
Dowód słaby

Aktywator AMPK nazywany mimetykiem wysiłku — u myszy podnosił wytrzymałość o 45% bez treningu.

Co mówią dane: Praktycznie nie wchłania się doustnie, a nawet po podaniu dożylnym stężenie NIE osiąga progu aktywacji AMPK w mięśniu.

  • Substancja zakazana przez WADA (klasa S4) — istotne przy kontroli antydopingowej
  • Większość dawki przechwytują erytrocyty i śródbłonek, do mięśnia dociera znikoma ilość
  • Hiperurykemia (metabolit wchodzi w szlak purynowy)
  • Nie łączyć z 5-Amino-1MQ — ta sama oś energetyczna

Oś hormonu wzrostu

Tesamorelin

(Tesamorelin, Egrifta)
Analog GHRHGHRHR
Dowód mocny

Analog GHRH pobudzający własne, pulsacyjne wydzielanie hormonu wzrostu — jako jedyny w katalogu selektywnie redukuje tłuszcz TRZEWNY i jednocześnie chroni masę mięśniową.

Co mówią dane: RCT fazy 3, lek zarejestrowany (lipodystrofia w HIV).

  • Podnosi IGF-1 — wymaga kontroli badań
  • Hormon wzrostu pogarsza wrażliwość insulinową, czyli działa przeciwnie do leków inkretynowych — łącząc oba kontroluj glukozę i HbA1c
  • Efekt na tłuszcz trzewny wymaga ok. 26 tygodni; brak efektu po tym czasie oznacza brak odpowiedzi
  • Przeciwwskazania: aktywna choroba nowotworowa, ciąża, choroby przysadki

CJC-1295 bez DAC

(Mod GRF 1-29)
Analog GHRHGHRHR
Dowód umiarkowany

Krótkodziałający analog GHRH — wywołuje pojedynczy, fizjologiczny puls hormonu wzrostu zamiast stałego podniesienia.

Co mówią dane: Badania farmakodynamiczne u ludzi; brak twardych punktów końcowych składu ciała.

  • Powyżej ok. 100 µg na iniekcję odpowiedź się wypłaszcza — sens ma więcej pulsów, nie większa dawka
  • Podawać na czczo: insulina i tłuszcz w posiłku tłumią wyrzut GH przez somatostatynę
  • Przemijające zaczerwienienie twarzy i senność po iniekcji

CJC-1295 z DAC

Analog GHRHGHRHR
Dowód umiarkowany

Analog GHRH związany z albuminą — utrzymuje podniesiony poziom GH i IGF-1 przez wiele dni z jednej iniekcji.

Co mówią dane: Badania farmakokinetyczne u ludzi; brak danych powyżej roku stosowania.

  • Stałe tło GHRH osłabia odpowiedź na kolejne pulsy — tracisz przewagę fizjologicznej pulsacyjności
  • Zatrzymanie wody, ból stawów, zespół cieśni nadgarstka przy wyższych dawkach
  • Przewlekle podniesiony IGF-1 wymaga kontroli badań

Ipamorelin

Agonista greliny (GHS-R1a)GHSR1A
Dowód umiarkowany

Najbardziej selektywny agonista receptora greliny — uwalnia GH, nie ruszając kortyzolu ani prolaktyny.

Co mówią dane: W badaniach przedklinicznych nie podnosił ACTH ani kortyzolu nawet przy dawkach ponad 200x większych od skutecznej dla GH.

  • Nie łączyć z GHRP-2, GHRP-6 ani hexareliną — ten sam receptor, zero zysku, więcej skutków ubocznych
  • Możliwe zatrzymanie wody przy wyższych dawkach w połączeniu z GHRH

GHRP-2

Agonista greliny (GHS-R1a)GHSR1A
Dowód umiarkowany

Agonista greliny II generacji — silniejszy wyrzut GH niż GHRP-6 przy niższej dawce, kosztem podbicia kortyzolu.

Co mówią dane: Badania farmakodynamiczne u ludzi.

  • Podnosi ACTH i kortyzol w stopniu porównywalnym z hormonem CRH, a odpowiedź NIE zależy od dawki — obniżenie dawki tego nie usunie, pomaga tylko rzadsze podawanie
  • Wieczorny kortyzol skraca sen głęboki, czyli działa przeciwko celowi, dla którego bierze się sekretagog
  • Umiarkowany wzrost prolaktyny

GHRP-6

Agonista greliny (GHS-R1a)GHSR1A
Dowód umiarkowany

Pierwszy opisany agonista greliny — najsilniej pobudza apetyt, co bywa celem, a nie efektem ubocznym.

Co mówią dane: Badania farmakodynamiczne u ludzi.

  • Najsilniejszy wzrost kortyzolu i prolaktyny w całej klasie
  • Przewlekle podniesiony kortyzol wieczorem pogarsza sen i nasila katabolizm

Hexarelin

Agonista greliny (GHS-R1a)GHSR1A · CD36
Dowód umiarkowany

Najsilniejszy uwalniacz GH w klasie, dodatkowo wiąże receptor CD36 — ale najszybciej wygasza wrażliwość receptora.

Co mówią dane: Desensytyzacja udokumentowana: spadek odpowiedzi już w 4. tygodniu, pogłębiający się do 16.; powrót do normy po 4 tygodniach przerwy.

  • Maksymalnie 4-6 tygodni, potem obowiązkowa przerwa minimum 4 tygodnie — dłuższe stosowanie po prostu przestaje działać
  • Podnosi kortyzol i prolaktynę podobnie do GHRP-2
  • Efekty CD36 nie zostały potwierdzone u ludzi

Sermorelin

(GRF 1-29)
Analog GHRHGHRHR
Dowód umiarkowany

Natywny fragment GHRH — najłagodniejsze wejście w oś hormonu wzrostu, działa przez własną przysadkę.

Co mówią dane: Historycznie lek (Geref) i odczynnik diagnostyczny do testu rezerwy przysadki.

  • Bardzo krótki czas działania (10-20 min) czyni go słabszym od Mod GRF 1-29 w tej samej roli
  • Zaczerwienienie twarzy, ból w miejscu wkłucia

HGH 191AA

(Somatropina, Hormon wzrostu)
Rekombinowany hormon wzrostuGHR
Dowód mocny

Rekombinowany ludzki hormon wzrostu — działa bezpośrednio na receptor GH, z pominięciem przysadki.

Co mówią dane: Przeglądy systematyczne u zdrowych: mały wzrost masy beztłuszczowej BEZ poprawy siły, przy zwiększonej częstości działań niepożądanych.

  • Buduje macierz kolagenową, a NIE miofibryle — to wyjaśnia realny efekt regeneracyjny i jednoczesny brak przyrostu siły
  • Istotny wzrost częstości nowych rozpoznań cukrzycy i stanu przedcukrzycowego (mechanizm: cykl Randlea)
  • Ból stawów, zespół cieśni nadgarstka, ginekomastia, zatrzymanie wody
  • Powyżej ok. 2 j.m. dziennie gwałtownie rośnie liczba działań niepożądanych bez wzrostu korzyści
  • Wyłącza własne wydzielanie GH na czas stosowania

IGF-1 LR3

Agonista IGF-1RIGF1R · INSR
Dowód słaby

Analog IGF-1 nie wiążący się z białkami transportowymi — krąży w formie wolnej, przez co działa wielokrotnie silniej niż natywny IGF-1.

Co mówią dane: Brak jakichkolwiek opublikowanych badań fazy 1-3 u ludzi.

  • Ryzyko ciężkiej hipoglikemii — w wysokich stężeniach krzyżowo pobudza receptor insulinowy; iniekcja na czczo to najczęstszy scenariusz zdarzenia
  • Metaanaliza danych indywidualnych: wyższy IGF-1 wiąże się z wyższym ryzykiem raka prostaty (OR 1,29 dla skrajnych kwintyli); mechanizm mitogenny jest biologicznie spójny
  • Bezwzględne przeciwwskazanie: aktywna lub przebyta choroba nowotworowa
  • Nie łączyć z HGH ani z osią GH — to końcowy efektor tej samej ścieżki

Masa mięśniowa

ACE-031

(Ramatercept)
Pułapka na miostatynę/aktywinyACTRIIB
Dowód słaby

Rozpuszczalna pułapka na miostatynę i pokrewne ligandy — zdejmuje hamulec ze wzrostu mięśnia.

Co mówią dane: Program kliniczny PRZERWANO po drugim schemacie dawkowania.

Nie rekomendujemy: Program kliniczny przerwano przedwcześnie z powodu krwawień z nosa i teleangiektazji. Pułapka nie jest selektywna dla miostatyny i uderza w sygnalizację naczyniową, a zmiany mogą być nieodwracalne.

  • Badanie u chłopców z dystrofią przerwano z powodu krwawień z nosa i teleangiektazji — pułapka nie jest selektywna i uderza w sygnalizację naczyniową
  • Zmiany naczyniowe mogą być nieodwracalne
  • Nie istnieje bezpieczne okno dawkowania

Hormony i płodność

HCG

(Gonadotropina kosmówkowa)
GonadotropinaLHCGR
Dowód mocny

Analog LH — bezpośrednio pobudza komórki Leydiga do produkcji testosteronu wewnątrz jądra.

Co mówią dane: Lek zarejestrowany, obszerne piśmiennictwo andrologiczne.

  • Testosteron wewnątrz jądra jest 50-100x wyższy niż we krwi i to on warunkuje płodność — dlatego przy terapii testosteronem można mieć prawidłowy wynik z krwi i zerową spermatogenezę
  • Nawet minimalne dawki normalizują testosteron wewnątrzjądrowy; większe podnoszą tylko poziom we krwi, nie poprawiając nasienia
  • Ginekomastia przy nadmiernej aromatyzacji, trądzik, zatrzymanie wody
  • Nie zastępuje FSH — sam przywraca spermatogenezę tylko do ok. 50% normy

HMG

(Menotropina)
GonadotropinaFSHR · LHCGR
Dowód mocny

Mieszanka FSH i LH — dopiero razem z HCG daje pełne ilościowe odtworzenie spermatogenezy.

Co mówią dane: Piśmiennictwo kliniczne w hipogonadyzmie hipogonadotropowym.

  • Terapia jest długa: mediana ok. 4,7 miesiąca do szczytowej koncentracji plemników, u części osób ponad dwa lata
  • Wymaga nadzoru endokrynologa i monitorowania estradiolu
  • Równoczesna terapia testosteronem NIE przeszkadza w odbudowie prowadzonej przez HCG i FSH

Kisspeptin-10

(KissPeptin)
Agonista KISS1RKISS1R
Dowód słaby

Działa najwyżej w osi płciowej — na neurony podwzgórza uwalniające GnRH, czyli powyżej przysadki i gonad.

Co mówią dane: Wyłącznie protokoły badawcze; czas półtrwania liczony w minutach czyni podanie podskórne niepewnym farmakodynamicznie.

  • Ciągła ekspozycja desensytyzuje neurony GnRH i paradoksalnie HAMUJE oś — pulsacyjność jest warunkiem działania, nie detalem
  • Nie łączyć z HCG/HMG: omijanie sprzężenia zwrotnego z dwóch stron naraz uniemożliwia interpretację badań hormonalnych

Melanokortyny — libido i pigmentacja

PT-141

(Bremelanotyd, Vyleesi)
Agonista melanokortynMC4R · MC3R · MC1R
Dowód mocny

Agonista melanokortyn działający ośrodkowo na MC4R — podnosi pożądanie w mózgu, a nie przez naczynia jak inhibitory PDE5.

Co mówią dane: Lek zarejestrowany (Vyleesi, 2019).

  • Nudności u ok. 40% osób, głównie przy pierwszej dawce — dlatego zaczyna się od dawki niższej niż rejestracyjna
  • Przemijający wzrost ciśnienia tętniczego: przeciwwskazany przy niekontrolowanym nadciśnieniu i chorobie sercowo-naczyniowej
  • Opisano ostre uszkodzenie wątroby (wpis w bazie LiverTox)
  • Maksymalnie jedna dawka na dobę i osiem na miesiąc
  • Nie podnosi testosteronu i nie zastępuje diagnostyki hipogonadyzmu

Melanotan I

(Afamelanotyd, Scenesse, MT-1)
Agonista melanokortynMC1R
Dowód mocny

Selektywny agonista MC1R — pobudza wyłącznie pigmentację, bez efektów ośrodkowych.

Co mówią dane: RCT w NEJM; obserwacje bezpieczeństwa do 8 lat ciągłego stosowania u pacjentów z EPP.

  • Nadal wymaga kontroli dermatologicznej znamion
  • Nudności i zaczerwienienie na starcie
  • Nie zwalnia z ochrony przeciwsłonecznej

Melanotan II

(MT-2)
Agonista melanokortynMC1R · MC3R · MC4R · MC5R
Dowód słaby

Nieselektywny agonista wszystkich receptorów melanokortynowych — stąd zarówno opalenizna, jak i cały profil ryzyka.

Co mówią dane: Brak dopuszczenia w jakiejkolwiek jurysdykcji. Liczne opisy przypadków ciężkich zdarzeń.

Nie rekomendujemy: Opisy przypadków: czerniak i erupcja znamion dysplastycznych, priapizm wymagający interwencji chirurgicznej, rabdomioliza z ostrym uszkodzeniem nerek po pojedynczej dawce, zawał nerki. Brak dopuszczenia w jakiejkolwiek jurysdykcji. Jeśli celem jest opalenizna, Melanotan I ma ten sam efekt pigmentacyjny przy nieporównywalnie lepszym profilu bezpieczeństwa.

  • Opisy przypadków: czerniak i erupcja znamion dysplastycznych, priapizm wymagający interwencji chirurgicznej, rabdomioliza z ostrym uszkodzeniem nerek po pojedynczej dawce, zawał nerki, zespół PRES
  • Pobudza melanocyty w całej tkance — szczególnie groźne u osób z licznymi znamionami
  • Nie łączyć z PT-141 ani Melanotanem I — te same receptory

Regeneracja tkanek

BPC-157

Cytoprotekcyjny / angiogennyVEGFR2 · NOS
Dowód umiarkowany

Pobudza powstawanie nowych naczyń (oś VEGFR2 i tlenku azotu), czyli dowozi krew i tlen tam, gdzie tkanka jest uszkodzona. Odporny na kwas żołądkowy, więc na jelita działa doustnie.

Co mówią dane: Setki prac przedklinicznych, ale zdominowanych przez jedną grupę badawczą. BRAK opublikowanych badań fazy 2/3 u ludzi.

  • Droga podania decyduje: na jelita DOUSTNIE (jest odporny na kwas), na ścięgno PODSKÓRNIE blisko urazu — biodostępność doustna do tkanek obwodowych jest niska
  • Przeciwwskazanie kluczowe: aktywna lub niezdiagnozowana zmiana nowotworowa — mechanizm proangiogenny jest tym samym, którego potrzebuje guz
  • Dawki skuteczne u szczurów po przeliczeniu dają ok. 110 µg dla 70 kg, czyli protokoły z internetu bywają kilkakrotnie wyższe niż wynika z badań
  • Zakazany przez WADA od 2022 (kategoria S0) — bez możliwości wyłączenia dla sportowców
  • Ostrożnie z lekami obniżającymi ciśnienie (addytywny efekt tlenku azotu)

TB-500

(Tymozyna Beta-4, TB4)
Regulator cytoszkieletu aktynowegoACTIN
Dowód słaby

Utrzymuje pulę aktyny gotowej do użycia, dzięki czemu komórki naprawcze mogą szybko migrować do miejsca uszkodzenia. Działa ogólnoustrojowo, nie miejscowo.

Co mówią dane: Mechanizm biochemiczny bardzo dobrze udokumentowany krystalograficznie, ale przełożenie kliniczne słabe — brak zatwierdzeń.

  • Działa OGÓLNOUSTROJOWO — wstrzykiwanie w bolące kolano nie ma sensu farmakokinetycznego
  • Długi czas półtrwania tkankowego: podawanie częściej niż 2x w tygodniu nie ma uzasadnienia
  • Poważne przeciwwskazanie onkologiczne: w modelu zwierzęcym nadekspresja tymozyny beta-4 dała średnio 46,7 przerzutów do płuc wobec 10,9 w kontroli — ten sam mechanizm migracji i angiogenezy, którego używamy do gojenia
  • Senność i mgła umysłowa w pierwszych dniach to najczęstsza skarga
  • Zakazana przez WADA (S2)

BPC-157 + TB-500 (blend)

(Wolverine)
Blend wieloskładnikowyVEGFR2 · NOS · ACTIN
Dowód słaby

Dwa kolejne kroki tego samego procesu naprawy: BPC-157 dowozi krew i tlen, TB-500 umożliwia komórkom naprawczym dotarcie na miejsce. Naczynie bez komórek nic nie naprawi, komórki bez naczynia nie dotrą.

Co mówią dane: Uzasadnienie mechanistyczne mocne, dane kliniczne u ludzi brak (jak dla obu składników osobno).

  • Zawiera BPC-157 i TB-500 — nie dokładaj ich osobno
  • Dziedziczy przeciwwskazanie onkologiczne obu składników

GLOW (GHK-Cu + BPC-157 + TB-500)

Blend wieloskładnikowyCU · VEGFR2 · NOS · ACTIN
Dowód słaby

Blend regeneracyjno-skórny: GHK-Cu przebudowuje macierz skóry, BPC-157 dowozi unaczynienie, TB-500 dostarcza komórki naprawcze. Typowa fiolka to 50 mg GHK-Cu + 10 mg BPC + 10 mg TB.

Co mówią dane: Uzasadnienie mechanistyczne; brak badań nad samym blendem.

  • GHK-Cu stanowi ok. 70% masy blendu — obciążenie miedzią jest tu główną zmienną bezpieczeństwa
  • Nie dokładaj osobno GHK-Cu, BPC-157 ani TB-500 — wszystkie trzy już tu są
  • Nie łączyć z KLOW: KLOW to ten sam skład plus KPV

KLOW (GLOW + KPV)

Blend wieloskładnikowyCU · VEGFR2 · NOS · ACTIN · NFKB · PEPT1
Dowód słaby

To dokładnie GLOW z dodatkiem KPV — czyli ten sam zestaw regeneracyjny wzmocniony komponentem przeciwzapalnym. Typowa fiolka: 50 mg GHK-Cu + po 10 mg BPC-157, TB-500 i KPV.

Co mówią dane: Uzasadnienie mechanistyczne; brak badań nad samym blendem.

  • Zawiera CZTERY substancje — nie dokładaj osobno KPV, GHK-Cu, BPC-157 ani TB-500
  • Osobne KPV przy KLOW daje łącznie ok. 1 mg dziennie, czyli powyżej badanych zakresów
  • Nie łączyć z GLOW — to niemal identyczny skład, różnica to tylko KPV

Jelita i stan zapalny

KPV

(Lys-Pro-Val)
Przeciwzapalny (szlak NF-kB)NFKB · PEPT1
Dowód umiarkowany

Końcówka alfa-MSH odpowiadająca za jego działanie przeciwzapalne, bez wpływu na pigmentację. Do komórek jelita wchodzi transporterem PepT1, którego ilość ROŚNIE w stanie zapalnym — czyli chore jelito samo go zasysa.

Co mówią dane: Dwa niezależne mysie modele zapalenia jelit plus jasny mechanizm transportu. Brak badań u ludzi.

  • Na jelita podawać DOUSTNIE — nie mimo przewodu pokarmowego, tylko dzięki niemu; podanie podskórne omija transporter PepT1 i jest gorszym wyborem
  • Ostrożnie przy aktywnej infekcji: tłumienie NF-kB to tłumienie odpowiedzi wrodzonej
  • Jeśli w protokole jest KLOW, osobne KPV jest zbędne — KLOW już je zawiera

Odporność

LL-37

(Katelicydyna)
Katelicydyna antybakteryjnaTLR9 · P2X7
Dowód słaby

Jedyna ludzka katelicydyna — rozbija błony bakterii i biofilmy, a jednocześnie działa jak sygnał alarmowy dla układu odpornościowego.

Co mówią dane: Mocna biologia podstawowa, ale brak badań podania podskórnego u zdrowych ludzi.

  • NAJPOWAŻNIEJSZE OSTRZEŻENIE NA LIŚCIE: LL-37 jest autoantygenem. Wiąże własne DNA i uruchamia interferon typu I — to udokumentowany mechanizm INICJUJĄCY w łuszczycy i toczniu
  • Bezwzględne przeciwwskazania: łuszczyca, toczeń, trądzik różowaty, RZS, każda choroba autoimmunologiczna, dodatnie ANA, obciążony wywiad rodzinny
  • Nie ma sensownego wariantu dla zaawansowanych — dłuższe i wyższe dawkowanie zwiększa ryzyko autoimmunologiczne, a nie efekt
  • Nie łączyć z KPV — kierunki przeciwstawne, znoszą się wzajemnie

VIP

(Wazoaktywny peptyd jelitowy, Aviptadil)
Neuropeptyd tolerogennyVPAC1 · VPAC2
Dowód umiarkowany

Indukuje limfocyty regulatorowe i tolerancję śluzówkową; jednocześnie silnie rozszerza naczynia.

Co mówią dane: Mocny mechanizm; aviptadil (syntetyczny VIP) badany w ARDS z niejednoznacznym wynikiem.

  • Czas półtrwania w osoczu to około JEDNEJ MINUTY — dlatego podaje się donosowo, a nie dożylnie
  • Spadek ciśnienia, zawroty głowy, zaczerwienienie twarzy to bezpośrednia konsekwencja rozszerzenia naczyń
  • Przeciwwskazania: niskie ciśnienie, choroba niedokrwienna serca, leki na nadciśnienie i inhibitory PDE5
  • Biegunka wydzielnicza przy wyższych dawkach

Tymozyna Alfa-1

(Thymosin Alpha-1, Zadaxin, Tymalfazyna)
Immunomodulator grasiczyTLR2 · TLR9
Dowód mocny

Pobudza dojrzewanie limfocytów T i ODWRACA ich wyczerpanie — przywraca reaktywność, zamiast ją tłumić.

Co mówią dane: Najmocniejsze dane kliniczne w całym katalogu: rejestracja w ok. 30 krajach (Zadaxin), RCT wieloośrodkowe. Uczciwie: w COVID-19 wynik był negatywny.

  • Przeciwwskazania: choroby autoimmunologiczne (kierunek Th1 może je zaostrzyć), stan po przeszczepie i leczenie immunosupresyjne (ryzyko odrzucenia)
  • Możliwe przejściowe zaostrzenie autoimmunologicznych chorób tarczycy
  • Nie łączyć z LL-37 — podwójna stymulacja w kierunku autoimmunizacji

Tymulina

(Thymulin, FTS)
Immunomodulator grasiczy
Dowód słaby

Nonapeptyd grasiczy, który BEZ cynku jest całkowicie nieaktywny — związanie jonu cynku jest warunkiem działania, nie dodatkiem.

Co mówią dane: Najsłabiej udokumentowany związek pod kątem praktycznego stosowania: brak protokołów klinicznych i ustalonego dawkowania u ludzi.

  • Przy niedoborze cynku podawanie samej tymuliny jest bezcelowe — odwrotnie, uzupełnienie cynku podnosi aktywność własnej tymuliny. Zacznij od oznaczenia cynku, nie od zakupu peptydu
  • Zależność dawkowa jest dwufazowa: NISKIE dawki wywołują nadwrażliwość bólową, wyższe ją redukują — tutaj mniej NIE znaczy bezpieczniej
  • Peptydy miedziowe antagonizują status cynku, więc mogą obniżać aktywność tymuliny

Skóra i włosy

GHK-Cu

(Peptyd miedziowy)
Peptyd miedziowyCU
Dowód umiarkowany

Naturalny tripeptyd, którego poziom spada z wiekiem (ok. 200 ng/ml w wieku 20 lat, ok. 80 ng/ml w wieku 60). Steruje PEŁNYM cyklem przebudowy skóry — podnosi kolagen i jednocześnie enzymy rozkładające starą macierz.

Co mówią dane: Mocne dane in vitro i w modelach, umiarkowane dla zastosowań miejscowych; słabe dla podania podskórnego u ludzi.

  • Policzalne obciążenie miedzią: GHK-Cu to ok. 15% masy jako miedź, czyli 2 mg peptydu podskórnie to ok. 0,3 mg miedzi Z POMINIĘCIEM regulacji jelitowej — kumuluje się przy codziennym podawaniu miesiącami
  • Bezwzględne przeciwwskazanie: choroba Wilsona i zaburzenia metabolizmu miedzi
  • Antagonizm z cynkiem — długie cykle mogą obniżyć jego status
  • Bardzo bolesne wkłucia i przedłużone zaczerwienienie to najczęstsza skarga
  • Aktywny nowotwór — działanie proangiogenne

AHK-Cu

(Copper Tripeptide-3)
Peptyd miedziowyCU
Dowód słaby

Analog GHK-Cu różniący się JEDNYM aminokwasem, co przesuwa działanie w stronę mieszka włosowego. Obniża TGF-beta1, czyli mediator przejścia włosa w fazę wypadania.

Co mówią dane: Umiarkowane dane ex vivo i in vitro, brak dużych badań u ludzi.

  • Wyłącznie miejscowo na skórę głowy — cel jest anatomicznie lokalny, a podanie podskórne dodaje tylko obciążenie miedzią bez korzyści
  • Minimum 12-16 tygodni przed oceną efektu, bo tyle trwa cykl włosowy
  • Choroba Wilsona — przeciwwskazanie
  • Sumuje obciążenie miedzią z GHK-Cu, GLOW i KLOW

Układ nerwowy

ARA-290

(Cibinetyd)
Agonista receptora naprawy wrodzonejEPOR · CD131
Dowód umiarkowany

Odwzorowuje fragment erytropoetyny wiążący receptor naprawy wrodzonej — działa tkankoprotekcyjnie BEZ pobudzania produkcji krwinek.

Co mówią dane: Randomizowane badania z podwójnie ślepą próbą u ludzi (sarkoidoza, cukrzyca). Próby małe, pilotażowe, ale endpointy obiektywne.

  • Ostrożnie w chorobie nowotworowej — teoretyczna aktywacja szlaków przeżycia komórki
  • Jako pochodna EPO traktowana restrykcyjnie przez organizacje antydopingowe

Cerebrolysin

Mieszanka neurotroficzna
Dowód umiarkowany

Mieszanka neuropeptydów naśladujących czynniki wzrostu nerwów; przełącza mikroglej z fenotypu prozapalnego na naprawczy.

Co mówią dane: Jedyny preparat na liście z rejestracją lekową w części krajów, ale metaanalizy w udarze dają wyniki niejednoznaczne.

  • Preparat pochodzenia zwierzęcego (mózg świński) — realne ryzyko reakcji anafilaktycznej, co jakościowo odróżnia go od syntetycznych peptydów
  • Przeciwwskazanie: padaczka — obniża próg drgawkowy
  • Wymaga podania domięśniowego lub dożylnego pod nadzorem; nie ma formy do samodzielnego stosowania

Semax

Analog ACTH (nootropowy)BDNF · NGF
Dowód umiarkowany

Analog fragmentu ACTH pozbawiony działania na korę nadnerczy — podnosi BDNF i moduluje układ dopaminowy, nie ruszając kortyzolu.

Co mówią dane: Realny lek zarejestrowany w Rosji od 1994 r., ale badania są małe, jednopaństwowe, często bez zaślepienia i bez replikacji zachodniej. Zastosowanie nootropowe u zdrowych jest zbadane najsłabiej.

  • Donosowo to jedyna droga z uzasadnieniem — czas półtrwania w osoczu liczy się w minutach, a transport do mózgu biegnie szlakiem węchowym
  • Dawki rzędu 6-18 mg dziennie to protokoły SZPITALNE w ostrym udarze, nie wyższy poziom biohakingu
  • Nasilał uwalnianie dopaminy wywołane amfetaminą — ostrożnie ze stymulantami
  • Podrażnienie błony nosa, pobudzenie i bezsenność przy późnym dawkowaniu

Adamax

Analog ACTH (nootropowy)
Sama hipoteza

Deklarowana pochodna Semaxu z grupą adamantanową. Klasa przypisana wyłącznie przez analogię.

Co mówią dane: Zero badań in vitro, zero na zwierzętach, zero farmakokinetyki, zero toksykologii. Każdy przypisywany mu mechanizm jest przeniesiony żywcem z literatury o Semaxie.

Nie rekomendujemy: Nie istnieje ani jedna praca naukowa o tym związku, a opisy jego struktury RÓŻNIĄ SIĘ MIĘDZY SPRZEDAWCAMI — kupujący nie ma sposobu ustalić, co jest w fiolce. Twierdzenie o sile 2-3x większej od Semaxu nie ma żadnego oparcia. Adamantylacja realnie zmienia dystrybucję i czas półtrwania, więc dawkowanie Semaxu nie jest tu bezpiecznie przenoszalne w żadną stronę.

  • Związki adamantanowe jako klasa niosą pobudzenie ośrodkowe, bezsenność i splątanie — nie zakładaj łagodnego profilu Semaxu

P21

(P021)
Mimetyk CNTFLIF · BDNF
Dowód słaby

Mimetyk aktywnego fragmentu CNTF — odblokowuje neurogenezę przez antagonizm LIF i obniża hiperfosforylację białka tau.

Co mówią dane: Mocna baza gryzoniowa, ale z jednego laboratorium i bez niezależnej replikacji. Zero danych u ludzi.

  • Protokół gryzoniowy to podawanie DOUSTNE w paszy przez 6-18 miesięcy — adamantylacja została zaprojektowana właśnie po to, by działała droga doustna, więc wstrzykiwanie odrzuca uzasadnienie konstrukcyjne cząsteczki
  • Wynik negatywny wart odnotowania: w modelu Cdkl5 P021 NIE podniósł BDNF — mechanizm jest zależny od modelu, nie uniwersalny
  • Antagonizm LIF ma skutki poza mózgiem: hematopoeza, implantacja zarodka, utrzymanie komórek macierzystych

Stres i nastrój

Selank

Analog tuftsyny (anksjolityk)GABAA · HTR
Dowód umiarkowany

Analog tuftsyny działający przeciwlękowo przez modulację ekspresji receptorów GABA-A i tonu serotoninowego — bez sedacji i bez uzależnienia.

Co mówią dane: Najlepiej udokumentowany z rosyjskiej pary, ale próby liczyły 30-60 osób, jeden ośrodek, zwykle bez placebo. Powtarzana liczba ponad 800 pacjentów pochodzi ze stron sprzedażowych, nie z metaanalizy.

  • Sprzedawcy opisują to jako działanie benzodiazepinopodobne NA RECEPTOR — to nieprawda: wykazano zmianę ekspresji genów podjednostek, a nie wiązanie z receptorem
  • Aktywność immunomodulująca to realna niewiadoma przy chorobach autoimmunologicznych
  • Teoretycznie addytywna depresja ośrodkowa z alkoholem i benzodiazepinami

PE 22-28

Bloker kanału TREK-1TREK1
Dowód słaby

Skrócony analog spadyny blokujący kanał potasowy TREK-1 — mechanizm przeciwdepresyjny szybszy niż SSRI, z neurogenezą widoczną po czterech dniach.

Co mówią dane: Praktycznie jedno laboratorium. Zero danych u ludzi, zero farmakokinetyki, zero badań bezpieczeństwa. Nawet związek macierzysty nigdy nie wszedł do badań klinicznych.

  • TREK-1 nie jest kanałem tylko mózgowym i tylko nastrojowym: uczestniczy w ochronie przed niedokrwieniem i drgawkami. Myszy bez TREK-1 są BARDZIEJ podatne na jedno i drugie, więc przewlekła blokada ma prawdopodobne działanie prodrgawkowe
  • Nie traktować jako łagodnego środka uspokajającego
  • Podanie donosowe nigdy nie było dla tego peptydu badane
  • Interakcje z SSRI: zbieżny mechanizm, niezbadane

Sen

DSIP

(Delta Sleep-Inducing Peptide)
Peptyd snu
Dowód słaby

Nonapeptyd modulujący homeostazę snu wolnofalowego. Receptor pozostaje nieustalony, a efekt utrzymuje się dniami mimo czasu półtrwania rzędu kilkunastu minut.

Co mówią dane: Badania stare, małe i sprzeczne: w badaniu otwartym poprawa u 6 z 7 osób, ale w badaniu podwójnie zaślepionym różnice wobec placebo NIE osiągnęły istotności.

  • OBALENIE POPULARNEJ NARRACJI: kontrolowane badania wykazały, że DSIP NIE obniża kortyzolu ani ACTH i NIE podnosi hormonu wzrostu. Jeśli miałby wspierać oś GH, to wyłącznie pośrednio — przez pogłębienie snu
  • Efekt przeżywa peptyd o wiele dni, więc codzienne podawanie prawdopodobnie nie ma sensu farmakologicznego
  • Teoretycznie addytywna sedacja z alkoholem i lekami nasennymi

Mitochondria i energia

NAD+

(NMN, NR)
Prekursor NAD+SIRT · PARP · CD38
Dowód umiarkowany

Prekursor koenzymu zużywanego przez sirtuiny, enzymy naprawy DNA i CD38. To interwencja podażowa — dostarcza substrat, a nie aktywuje enzym.

Co mówią dane: Kluczowe rozróżnienie: BIOMARKER TAK, FUNKCJA NIE. Metaanaliza 10 badań u osób starszych dała wyniki zerowe dla masy mięśniowej, siły uścisku, prędkości chodu i wstawania z krzesła. Metaanaliza metaboliczna nie wykazała wpływu na glukozę, insulinę, HbA1c ani lipidy.

  • REAKCJA NA SZYBKIE PODANIE: ucisk w klatce, zaciskanie gardła, zaczerwienienie, nudności, kołatanie i silny lęk. Objawy zależą od SZYBKOŚCI i ustępują po zwolnieniu podania — nigdy nie podawaj NAD+ w bolusie
  • Obraz tej reakcji jest przy łóżku nieodróżnialny od anafilaksji i zawału, dlatego wlewy domowe bez nadzoru to zły pomysł
  • Dominującym motorem spadku NAD+ w starzeniu jest enzym CD38, a nie brak podaży — dosypywanie prekursora celuje w drugorzędny problem
  • Wysokie dawki nakładają podatek metylowy na organizm
  • Ostrożność przy czynnej chorobie nowotworowej — dane są dwukierunkowe i nierozstrzygnięte

MOTS-c

Peptyd mitochondrialnyAMPK
Dowód słaby

Peptyd kodowany w DNA mitochondriów — aktywuje AMPK szlakiem folianowym, naśladując sygnał wysiłku fizycznego.

Co mówią dane: ZERO danych u ludzi dla natywnego MOTS-c. Jedyne badanie kliniczne dotyczyło zmodyfikowanego analogu i pokazało, że tłuszcz wątrobowy spadł niemal identycznie w grupie leku i placebo, a masa ciała jedynie w trendzie.

  • Program badawczy analogu był wcześniej wstrzymany z powodu utrzymujących się guzków w miejscach iniekcji — to cała ludzka baza bezpieczeństwa dla tej cząsteczki
  • Działa PRZEZ hamowanie cyklu folianowego: interakcja z metotreksatem i statusem folianowym jest prawdopodobna i niezbadana, bezwzględnie unikać w ciąży
  • Nie łączyć z metforminą ani berberyną: wszystkie trzy zbiegają się na AMPK, a metformina udokumentowanie STĘPIŁA przyrost siły i hipertrofię po treningu
  • Ryzyko hipoglikemii przy treningu na czczo

SS-31

(Elamipretyd, Forzinity)
Stabilizator kardiolipinyCARDIOLIPIN
Dowód umiarkowany

Peptyd wiążący kardiolipinę w wewnętrznej błonie mitochondrium — środek STRUKTURALNY, który porządkuje cristae i składa superkompleksy łańcucha oddechowego. Nie jest zmiataczem wolnych rodników.

Co mówią dane: Rekord kliniczny to seria nietrafionych punktów pierwszorzędowych. W miopatii mitochondrialnej, dla której go zaprojektowano, faza 3 dała różnicę minus 3,2 metra w teście marszu — czyli dokładnie zero. Sukces dotyczy wyłącznie zespołu Bartha, gdzie defekt dotyczy konkretnie kardiolipiny.

  • Ekstrapolacja z zespołu Bartha na optymalizację mitochondriów u zdrowych to bardzo daleki skok bez żadnych danych
  • Jedyne dawki, które cokolwiek u ludzi zrobiły, to 40 mg dziennie przez minimum 24 tygodnie — i najczęściej i tak nie zadziałały
  • Częste odczyny w miejscu wstrzyknięcia, czasem limitujące dawkę
  • Może osłabiać adaptację treningową przez tłumienie sygnału mitochondrialnego (hipoteza, ale rozsądna)

Długowieczność

Pinealon

(EDR)
Peptyd bioregulacyjny
Sama hipoteza

Tripeptyd szkoły Khavinsona; postulowana modulacja ekspresji genów przez bezpośrednie oddziaływanie z DNA. Nie zidentyfikowano receptora.

Co mówią dane: Żadne randomizowane badanie kontrolowane nigdy nie zostało ukończone. Cała baza to prace in vitro i gryzoniowe z jednej powiązanej sieci badawczej.

  • UWAGA NA CZĘSTE PRZEKŁAMANIE: twierdzenia o telomerazie należą do Epitalonu, a nie do Pinealonu — sprzedawcy rutynowo je przenoszą
  • Protokoły doustne i iniekcyjne różnią się dawką około pięćdziesięciokrotnie, przypisując sobie identyczny efekt — to znak, że dawkowanie jest konwencją, nie farmakologią
  • Skoro deklarowanym mechanizmem jest modulacja ekspresji genów, brak danych genotoksycznych i onkologicznych jest istotną luką

Epitalon

(Epithalon, AEDG, Epitalamina)
Peptyd bioregulacyjny
Dowód słaby

Tetrapeptyd szyszynkowy; deklarowany aktywator telomerazy i regulator rytmu melatoninowego.

Co mówią dane: Praca źródłowa o telomerazie to JEDNO małe badanie in vitro z jednego laboratorium, nigdy niezreplikowane niezależnie. Nie istnieje badanie wykazujące, że podanie systemowe wydłuża telomery u zdrowych ludzi. Badania śmiertelności prowadzono bez zaślepienia i bez placebo, a używano w nich wyciągu szyszynkowego, a nie syntetycznego Epitalonu.

  • Obawa teoretyczna wymagająca odnotowania: aktywacja telomerazy to dokładnie mechanizm, którym komórki nowotworowe się unieśmiertelniają. Brak danych onkologicznych długoterminowych
  • Ostrożność przy aktywnej lub przebytej chorobie nowotworowej
  • Uzasadnienie kursów dwa razy w roku to praktyka instytutu, nie wynik badania dawka-odpowiedź

Antyoksydacja

Glutation

(Glutathione, GSH)
Antyoksydant tiolowy
Dowód umiarkowany

Główny wewnątrzkomórkowy antyoksydant i kofaktor detoksykacji wątrobowej. Nie jest peptydem sygnałowym, tylko substratem reakcji redoks.

Co mówią dane: Kluczowe rozróżnienie: zwykły doustny glutation ma biodostępność poniżej 1% i w badaniu RCT NIE zmienił markerów stresu oksydacyjnego. Forma liposomalna owszem. Efekt zależy od formulacji, nie od cząsteczki.

  • Zwykły doustny glutation jest praktycznie bezużyteczny — wybieraj formę liposomalną, podjęzykową albo prekursory (NAC + glicyna)
  • Nie przyjmować okołotreningowo, jeśli celem są adaptacje wytrzymałościowe: nadmierna antyoksydacja tłumi sygnał wolnorodnikowy potrzebny do biogenezy mitochondriów

Nastrój i więź

Oksytocyna

(Oxytocin)
Agonista receptora oksytocynyOXTR
Dowód słaby

Neuropeptyd więzi — obniża reaktywność ciała migdałowatego na stres i sprzyja bliskości.

Co mówią dane: Efekt regeneracyjny wykazany wyłącznie u zwierząt; biodostępność ośrodkowa po podaniu donosowym pozostaje sporna.

  • Zależność dawka-efekt jest nieliniowa: wyższe dawki rekrutują szlaki hamujące i mogą ZNIEŚĆ efekt — tu więcej znaczy gorzej
  • Przy wysokich dawkach efekt antydiuretyczny i ryzyko hiponatremii, sumujące się z zatrzymaniem wody po GH

Wykluczone z rekomendacji

Dermorfina

(Dermorphin)
Wykluczone z rekomendacjiMOR
Dowód słaby

Peptyd opioidowy ze skóry żab z rodzaju Phyllomedusa — agonista receptora mu wielokrotnie silniejszy od morfiny.

Co mówią dane: Brak kontekstu, w którym samodzielne użycie byłoby uzasadnione.

Nie rekomendujemy: Silny opioid. Błąd dawkowania rzędu ułamka miligrama grozi depresją oddechową i zgonem, a potencjał uzależniający jest wysoki. W wielu krajach substancja kontrolowana. Świadomie nie podajemy dawek ani dróg podania.

  • Nie łączyć z niczym — addytywna depresja ośrodkowa z lekami nasennymi, benzodiazepinami i alkoholem

PNC-27

Wykluczone z rekomendacjiHDM2
Sama hipoteza

Peptyd cytotoksyczny zaprojektowany do tworzenia porów w błonach komórkowych; selektywność wobec komórek nowotworowych wykazana wyłącznie w warunkach laboratoryjnych.

Co mówią dane: Dane wyłącznie in vitro i zwierzęce. Zero badań u ludzi.

Nie rekomendujemy: Mechanizm z definicji niszczy błony komórkowe, a margines między działaniem selektywnym a ogólnoustrojowym uszkodzeniem jest nieznany. Najpoważniejsza szkoda nie jest jednak farmakologiczna: związek bywa oferowany osobom chorym onkologicznie, co niesie ryzyko rezygnacji z leczenia o udowodnionej skuteczności.

  • Choroba nowotworowa wymaga leczenia klinicznego, nie eksperymentów

Adipotide

(FTPP)
Wykluczone z rekomendacjiPROHIBITIN
Dowód słaby

Peptyd wywołujący obumieranie naczyń krwionośnych zaopatrujących tkankę tłuszczową.

Co mówią dane: Program rozwojowy nie wszedł do fazy klinicznej u ludzi.

Nie rekomendujemy: W badaniach na małpach wywołał zależne od dawki uszkodzenie kanalików nerkowych przy dawkach dających efekt odchudzający. Nie istnieje dawka o wykazanym marginesie bezpieczeństwa.

  • Nefrotoksyczność zależna od dawki — bezwzględne przeciwwskazanie przy jakiejkolwiek chorobie nerek

⚠ TREŚCI MAJĄ CHARAKTER WYŁĄCZNIE EDUKACYJNO-BADAWCZY (RESEARCH USE ONLY). OPISYWANE MECHANIZMY POCHODZĄ Z LITERATURY NAUKOWEJ I NIE STANOWIĄ PORADY MEDYCZNEJ ANI ZALECENIA STOSOWANIA. WIĘKSZOŚĆ TYCH ZWIĄZKÓW NIE MA BADAŃ U LUDZI. PRODUKTY NIE SĄ PRZEZNACZONE DO SPOŻYCIA PRZEZ LUDZI ANI ZWIERZĄT. DECYZJE DOTYCZĄCE ZDROWIA KONSULTUJ Z LEKARZEM.